Please update your Flash Player to view content.

پروژه های طراحی و اجرای سازه نگهبان

نامه الکترونیک چاپ PDF

پایدار سازی به روش نیلینگ و انکراژ

- روشهای پايدارسازی

در اين بخش روش های رايج پايدارسازی به اجمال تشريح مي شوند و مزيت ها و محدوديت های هر يک بحث ميشود.

1گود برداری با شيب

در اين روش ، با اجرای مناسب (طراحی و محاسبه شده بر اساس اطلاعات ژئوتکنيکی ) پايداری گود تامين ميشود.گاهی شيب را به صورت پله ايی هم ميتوان در نظر گرفت.مشکل اصلی اين روش اين است که نياز به دسترسی به اطراف گود به ويژه در محيطهای شهری و در مجاورت ساخت و سازهای موجود اجرای آن را غير ممکن ميسازد.از سوی ديگر حتی در صورت امکان اجرا ، بار جانبی خاک به ويژه در هنگام زلزله ، پس از پر کردن پشت گود ، به مقداری است که شرايط برای طراحی سازه ای ديوار حائل بحرانی مي گردد و ديواره های با ارتفاع 27 متر دارای ابعاد بزرگی ميشوند .

2 اجرای ديوار ديافراگمی

ميتوان قبل از گود برداری اقدام به اجرای ديوار حائل ( ديوار ديافراگمی بتنی همراه با قفس ميلگرد ) نمود و سپس جلوی آن را گود برداری نمود . اين روش عموماً بسيار گران است . در صورتی که عمق گودبرداری زياد باشد (بيش از حدود 6 متر ) ابعاد ديوار پهن و بزرگ خواهد شد (حداقل پهنای رايج 60 سانتی متر خواهد شد )

به طوری که اقتصادی تر خواهد بود ديوار در رقوم های مختلف با کمک مهاری ها به خاک پشت دوخته شود .

 

 

3 استفاده از شمعک ، بادبند و خرپا در جلوی گود

عموماً در گودبرداريهای بيش از 5 یا 6 متر استفاده از اين روش تقريباً غير ممکن مي گردد زيرا با افزايش عمق ، مقاطع شمعک ، بادبند و يا خرپا بسيار سنگين و غير اجرايی مي گردند و ثانياً گود برداری در فضاهای بين آنها بسيار ظريف ، وقت گير و پر دردسر خواهد بود. همچنين کنترل تغيير شکل سازه های اطراف گود مقدور نمی گردد.

4 استفاده از ريز شمعها ( Micro piles)

ريز شمع ها در قسمت بيرون گود و به طور عمودی و مايل و برای گود برداری های عميق به طور متعدد ضروری ميگردند . در اين روش نيز دسترسی و در اختيار داشتن فضاهای اطراف گود اجتناب ناپذير ميگردند.عموماً تثبيت گود با کمک ريز شمعها محدود به عمق های کم است و تجربه اجرای آن در عمق های زياد حتی در سطوح بين المللی نيز بسيار محدود است . همچنين به علت نياز داشتن به ريز شمعای به تعداد زياد ، هزينه اجرای اين روش هيچ گاه در مقايسه با روش های ديگر توجيه پذير نيست . بنا بر اين استفاده از اين روش فقط برای گودبرداريهای نسبتاً کم عمق و در پهناي محدود توجيه خواهد شد .

5  روش ميخ گذاری ( Soil nailing)

در اين روش گود برداری تا عمق محدودی (حدود 1 تا 2 متر ) انجام مي شود و سپس گمانه های با زاويه نزديک به افق در ديوار حفر مي شوند ، درون آنها ميلگرد قرار داده ميشود و سپس درون هر گمانه با دوغاب پر ميشود. نهايتاً سطح ديوار با مش گذاری و شاتکريت محافظت ميشود و انتهای ميلگردها با صفحه و مهره به شاتکريت محکم ميشوند. اين روش مزيت های زيادی دارد و از جمله اين که به فضای بيرون گود کاری ندارد ، فضای داخل گود کاملاً آزاد است، نيازی به اجرای سازه باربر در مقابل ديوار ندارد ( در مقايسه با ساير گزينه ها ) و بسيار سريع اجرا ميشود. در صورت برخورد به هر گونه عوارض نا شناخته در پشت گود ، اصلاح و تغيير طراحی ها ضروری است .

اين روش به طور کلی دو نقطه ضعف مي تواند داشته باشد.گود برداری در زير سطح آب زيرزمينی با اين روش مشکلاتی دارد واگر در مجاورت گود سازه های مهم ( ساختمان ها) قرار داشته باشند ، هر چند پايداری گود را ميتوان تامين نمود ، ليکن اين پايداری همراه با تغيير شکل هايی خواهد بود که ميتواند منجر به نشست و يا ترک در سازه های مجاور گردد. همچنين در گودهای عميق ( نظير گود اين پروژه ) چون تغيير شکل های خاک در اطراف گود بسيار زياد است ، امکان صدمه زدن به تاسييات مجاور نظير لوله های آب ، برق ، گاز ، فاضلاب بسيار زياد است که هر کدام ميتواند منشا خطرات زيادی باشند . از جمله ، تغيير شکلها اگر منجر به باز شدن نا محسوس لوله های آب شوند ، نشت آب ميتواند خاک اطراف گود را اشباع نمايد و منجر به ريزش گود گردد .

6  روش مهار گذاری ( Soil anchoring)

در اين روش ، پايدار سازی با استفاده از مهار گذاری همراه با بلوک های بتنی و یا شمعهای فولادی انجام ميشود، در اين صورت مهاری ها عکسل العمل را با تکيه بر بلوک های بتنی بدست می آورند.ابعاد بلوک ها با توجه به نيروی پيش تنيدگی و پارامتر های ژئوتکنيکی تعيين ميگردند .در صورت استفاده از شمع از پروفيل های دوبل  IPE    استفاده خواهد شد. اين روش گذشته از آن که کليه مزايايی که برای روش ميخ گذاری بر شمرده شد در خود دارد ، مزايای ديگری نيز به شرح زير دارد.

مهاری ها از کابل های مخصوص به قطر 0.6 اينچ و با مقاومت تسليم حدود 18500 کيلوگرم بر سانتی متر مربع تشکيل شده اند که پس از قرار گيری در گمانه و انجام تزريق ميتوانند تا تناژهای بالا (108 تن ) کشيده شوند و اين تنش را به خاک پشت گود منتقل نمايند. بنا بر اين تغيير شکل ها در اين روش تغيير شکل ها بسيار محدود خواهد بود و در شرايط طراحی يکسان ميزان حفاری دراين روش از روش ميخ گذاری کمتر خواهد بود .

همچنين به دليل کشيده شدن تک تک مهاريها تا 1.2 برابر بار طرح  ( برای پايدار سازی های دائمی ) از کيفيت اجرای هر مهاری اطمينان حاصل ميگردد .